จงอย่ าตัดสินคนอื่น เพียงภาพที่มองเห็น มองโลกในแง่ดีชีวิตจะมีความสุข

จงอย่ าตัดสินคนอื่น เพียงภาพที่มองเห็น มองโลกในแง่ดีชีวิตจะมีความสุข

วันนี้เราอย ากที่จะนำเสนอเรื่องราวดีๆ เกี่ยวกับการมองคนเพียงแค่ภาพล่วงต าที่เรานั้น มองเห็น กับบทความ จงอย่ าตัดสินคนอื่น เพียงภาพที่มองเห็น มองโลกในแง่ดีชีวิตจะมีความสุข ไปดูกันว่าทำไมเราถึงไม่ควรมองคนเพียงภายในนอ ก ที่เรานั้นสามารถมองเห็นเท่านั้น

อ่า นเรื่องที่ได้รับการส่ งต่อๆกัน มาทางไลน์ แล้วประทับใจมาก ตอนแรกๆที่อ่ านไป

ก็คิดไปพลางว่า ทำไมผู้หญิงคนนี้ ช่างแย่จัง และผู้ช ายที่นั่งข้างๆ ก็กินขน ม อย่ างไม่รู้สึกอะไร เป็นคนปกติหรือเปล่า ลองอ่า นดู แล้วจะรู้ว่า เราได้อะไรจากเรื่องเล่านี้จากไลน์ ที่สนามบินนานาช าติระดับโลก มีนักธุรกิจหญิงแต่งตัวดี จำเป็นต้องรอเวลา ถึง 3 ชั่ วโมง ในการเปลี่ยนเครื่องบิน เพื่อไปจุดหมายปล า ยทาง

เธอตัดสินใจเดินไปซื้ อหนังสือ 1 เล่ม และคุกกี้ 1 ห่อและเตรียมหาที่นั่ง เพื่ออ่า นและกินฆ่ าเวลาไปพลางๆ เธอสอ ดส่ายมองหาที่นั่งได้ 1 แห่ง เมื่อนั่งลง ก็เตรียมหนังสือและคุกกี้เพื่ออ่า นและกินไปพลางๆ เธอสังเกตเห็นว่า ข้างๆเธอมีช ายหนุ่ม ซึ่งนั่งเหยียดกาย อย่ างไม่สนใจใคร ว่าจะมีใครนั่งอยู่ข้างๆเขา สักครู่หนึ่ง ขณะที่เธออ่า นหนังสือ ช ายหนุ่มก็หยิบขน มคุกกี้ออ กจากถุง ซึ่งวางอยู่ระหว่างคนทั้งสอง

แล้วกิน มันทีละชิ้น เธอมองด้วยความโ ก ร ธ แต่ไม่ต้องการ ทำเรื่องวุ่นวาย เธอจึงทำเป็นไม่สนใจ เธอเริ่มรู้สึกเบื่อ ที่จะกินคุกกี้ และเฝ้ามองนาฬิกา ในขณะที่ช ายหนุ่ม ซึ่งเป็นผู้ขโมยไร้ย างอาย กำลังกิน มันให้หมดสิ้นไป เธอเริ่มโมโหและคิดในใจว่า ‘ถ้าฉันไม่ใช่ผู้ดี มีการศึกษาแล้วละก็ ฉันจะชกหน้าเจ้าหมอนี้ให้แหลกไปเลย’

ทุกครั้งที่เธอหยิบกิน 1 ชิ้น ช ายหนุ่มก็หยิบมันกิน 1 ชิ้น ทั้งสองส่ งสายต ามองกัน เมื่อคุกกี้เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย เธอหยุดและอย ากรู้ว่า ช ายหนุ่มจะทำอย่ างไร ช ายหนุ่มค่อยๆ หยิบคุกกี้ชิ้นสุดท้าย แล้วหักออ กเป็น 2 ชิ้นส่ งให้เธอครึ่งชิ้น และกินเองครึ่งชิ้น เธอรับจากช ายหนุ่มอย่ างรวดเร็ว และคิดในใจว่า

‘เขาช่างเป็นคนไร้มารย าทสุดๆ ช่างไร้การศึกษา ไม่มีแม้แต่พูดขอบคุณสักคำ’ เธอลุกขึ้นหยิบข้าวของทั้งหมด แล้วตรงไปยังประตู ขึ้นเครื่องไม่แม้แต่เหลียวหลังกลับมามอง หัวขโมยผู้ไร้มารย าท ซึ่งยังนั่งอยู่ที่เดิม ภายหลังจากขึ้นเครื่องและนั่งประจำ ที่อย่ างสบายแล้ว เธอก็หยิบหนังสือ ที่อ่า นค้างอยู่ขึ้น มาอีกครั้ง ในขณะที่หยิบหนังสือจากกระเป๋า ก็พบว่ามีขน มคุ๊กกี้ 1 ห่อ เธอตกใจมาก ถ้าคุ๊กกี้ของฉันยังอยู่ที่นี่ ก็แปลว่าคุ๊กกี้ห่อนั้น

เป็นของช ายหนุ่ม ที่แบ่งให้เธอ กิน เธอลุกขึ้นทันที แล้ววิ่งออ กจากเครื่องบิน ไปยังที่นั่งของช ายหนุ่ม แต่คงเหลือแต่ที่นั่งว่างเปล่า มันสายไปเสียแล้ว ที่จะได้ขอโทษช ายหนุ่ม ระหว่างเดินกลับเข้าเครื่อง เธอรู้สึกเ จ็ บป ว ดหัวใจ เธอนั่นเองที่ไร้มารย าท เป็นหัวขโมยที่ไร้การศึกษาตัวจริง มีกี่ครั้งในชีวิตของคนเรา ที่ค้นพบในภายหลังว่า ‘สิ่งที่เกิดขึ้นนั้น มันไม่ใช่เรื่องจริง มันเป็นการเข้าใจผิด มีกี่ครั้งในชีวิต ที่เราข า ดความไว้วางใจ

ผู้อื่นและทำให้เราตัดสินผู้อื่น จากความคิดเย่อหยิ่งของเราเอง ซึ่งห่างไกลจากความเป็นจริงมากมาย’ นี่แหละที่ทำให้เรา ต้องคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก ก่อนตัดสินผู้อื่น หล า ยๆสิ่งไม่ได้เป็นอย่ างที่เห็น ควรมองผู้อื่น ในแง่ดีแล้วคอยสงสัยตัวเองว่า ‘เรามองโลกในแง่ดีพอแล้วหรือยัง? เราเคยแบ่งปันอะไรแก่คนอื่นบ้างหรือไม่’ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ควรคิดบวกเสมอเมื่อเจอปัญหา


ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น